Culture ਨੂੰ First Date ਵਾਂਗ ਨਾ ਟ੍ਰੀਟ ਕਰੋ। ਇਹ Long Haul ਲਈ ਬਣਿਆ ਹੈ

ਹਰ ਕੰਪਨੀ first date ਉੱਤੇ obsessed ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

Job posting profile picture ਹੈ — ਬੜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ curated, ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ aspirational। Interview process ਉਹ dinner ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ best behavior ਉੱਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। Offer letter ਉਹ proposal ਹੈ, ਪੂਰੇ ਸੱਚੇ excitement ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤੇ ਜਿਸ ਲਈ ring ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਚੁਣ ਲਈ ਗਈ ਸੀ। ਤੇ ਫਿਰ, ਕਿਤੇ month four ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ, ਉਹ ਸਾਰੀ effort ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਕਿ ਉਸ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਸਨੇ propose ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਇਹ ਕੋਈ dating story ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦਾ employee lifecycle ਹੈ — ਤੇ ਇਹੀ modern employee experience ਦੀ ਲਗਭਗ ਹਰ ਖ਼ਰਾਬੀ ਦਾ ਸਬੱਬ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।

Honeymoon Phase ਹੀ Relationship ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ

Recruiting teams chase ਉੱਤੇ ਬੇਹਿਸਾਬ energy ਲਾਉਂਦੀਆਂ ਨੇ: polished careers pages, ਤੇਜ਼ ਚੱਲਦੇ interview loops, hiring managers ਜੋ energized ਤੇ present ਹੋ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਨੇ। ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਹਾਂ ਕਹਿ ਦਿੰਦੇ ਨੇ। ਤੇ ਫਿਰ, ਅਕਸਰ ਪਹਿਲੇ ਨੱਬੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰ, ਉਹ energy ਜਿਸਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ ਬਸ... ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕੰਪਨੀਆਂ ਬੇਈਮਾਨ ਨੇ। ਇਹ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨੇ ਐਸੇ systems ਬਣਾਏ ਨੇ ਜੋ first date ਜਿੱਤ ਲੈਣ ਤੇ marriage ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਲਗਭਗ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। Onboarding ਨੂੰ courtship ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ checklist ਵਾਂਗ ਟ੍ਰੀਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ managers ਜੋ interviews ਦੌਰਾਨ ਨਿੱਘੇ ਤੇ attentive ਸਨ, "ਹੁਣ ਜਾਓ ਆਪੇ figure out ਕਰੋ" mode ਵਿੱਚ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਉਹ candidate ਜਿਸਨੂੰ chosen ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਸੀ, ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਸ processed ਹੋਇਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Dating ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ bait and switch ਕਹਿੰਦੇ ਆਂ। HR ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ "normal ramp-up" ਕਹਿੰਦੇ ਆਂ। ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

Year One ਉਹ Relationship ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਕੋਈ ਸਾਰ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ

ਇੱਥੇ metaphor ਥੋੜ੍ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੀ accurate ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ retention strategies ਐਸੇ couples ਵਾਂਗ ਬਣੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਨੇ ਜੋ ਇਕੱਠੇ move in ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ dates 'ਤੇ ਜਾਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਨੇ। Engagement surveys ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੁੰਦੇ ਨੇ, ਉਸ anniversary dinner ਵਾਂਗ ਜਿਸਦਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪਲੈਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ। Recognition frequent ਤੇ specific ਹੋਣ ਦੀ ਥਾਂ ਘੱਟ ਤੇ transactional ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। Growth conversations "ਸਭ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਹੈ" ਕਹਿ ਕੇ ਬੇਹਿਸਾਬ ਪਿੱਛੇ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ।

ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ "ਠੀਕ-ਠਾਕ" ਹੋਣਾ ਹੀ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ relationships — ਤੇ employees — ਚੁੱਪ-ਚਾਪ check out ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। Disengagement ਘੱਟ ਹੀ dramatic ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਐਸੇ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਹਾਲੇ ਵੀ show up ਕਰ ਰਿਹਾ, ਹਾਲੇ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇਹ ਮੰਨਣਾ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਫ਼ਰਕ ਵੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। Gallup ਦੀ ਲੰਮੇ ਅਰਸੇ ਤੋਂ ਚੱਲਦੀ engagement research ਇਹੀ ਗੱਲ ਪੱਕੀ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ disengaged employees ਕਦੇ ਕੋਈ complaint ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜਾਂ flag ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਦੇ — ਉਹ ਬਸ minimum ਕਰਦੇ ਨੇ ਤੇ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਨੇ, ਤੇ ਇਹੀ ਠੀਕ ਉਹ ਕਾਰਨ ਹੈ ਜਿਸ ਕਰਕੇ managers ਅਕਸਰ ਉਦੋਂ ਹੱਕੇ-ਬੱਕੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਜਦੋਂ ਆਖ਼ਰ ਕੋਈ quit ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜੋ ਕੰਪਨੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ retain ਕਰਦੀਆਂ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ਼ ਜ਼ਿਆਦਾ romantic gestures ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ਼ consistency ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਐਸਾ manager ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਉਦੋਂ check in ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਗ਼ਲਤ ਹੋਵੇ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਕਰਕੇ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਕਿਵੇਂ ਹਨ। ਇੱਕ growth conversation ਜੋ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬੰਦਾ ਅਜੇ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ LinkedIn browse ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਹੀਂ।

ਤੇ ਫਿਰ ਹੈ Ghosting

ਜੇ onboarding first date ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਲੀ awkward ਚੁੱਪ ਹੈ, ਤਾਂ offboarding ਪੂਰਾ ghost ਹੈ। ਕੋਈ notice ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ, ਉਹ ਕੰਪਨੀ ਜੋ ਕਦੇ ਉਸਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਅਸਮਾਨ-ਜ਼ਮੀਨ ਇੱਕ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਇਹ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਵੀ ਜ਼ਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਉਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਅਸਲੀ goodbye ਕਹਿ ਦੇਵੇ।

ਇਹ ਉਹ ਪਲ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਾਲੇ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। Former employees ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਨੇ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ refer ਕਰਦੇ ਨੇ, ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ warn ਕਰਦੇ ਨੇ। ਉਹ relationship ਜੋ respect ਨਾਲ ਮੁੱਕਦੀ ਹੈ, referrals, rehires ਤੇ goodwill ਲਈ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਛੱਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਠੰਡਕ ਨਾਲ ਮੁੱਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ reputation ਛੱਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ — ਤੇ reputations ਕਿਸੇ ਵੀ job ad ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਦੂਰ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ।

ਆਪਣੇ career ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇੱਕ fast-growing tech company ਵਿੱਚ ਜ਼ੀਰੋ ਤੋਂ HR function ਖੜ੍ਹੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਔਖੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝ ਆਈ। ਇੱਕ strong performer — ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਦੋ managers ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਸਨ — ਨੇ ਇੱਕ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਜਿਹੇ Tuesday ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ warning ਦੇ notice ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਉਸਦਾ exit interview ਲਗਭਗ ਛੱਡ ਹੀ ਦੇਣਾ ਸੀ; ਫ਼ੈਸਲਾ ਤਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਦੂਜੀ ਥਾਂ offer ਵੀ sign ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਫ਼ਾਇਦਾ ਕੀ? ਪਰ ਮੈਂ ਫੇਰ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ। ਵੀਹ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ relationship ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਕਿੱਥੋਂ ਤਿੜਕਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ: ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ promotion conversation ਜਿਸਦਾ "ਜਲਦੀ" ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਮੁੜ ਕਦੇ ਉਸ ਵੱਲ ਝਾਤੀ ਹੀ ਨਾ ਮਾਰੀ ਗਈ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬੋਲਿਆ। ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੁੜ ਕੇ check ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ — ਪਰ ਉਸੇ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ waiting room ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਅਗਲੇ ਪੰਜ ਬੰਦਿਆਂ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨਾ ਅਜੇ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਈ।

Leaders ਨੂੰ ਜੋ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਨੇ

ਕਿਸੇ ਹੋਰ engagement initiative ਵੱਲ ਹੱਥ ਵਧਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜ਼ਰਾ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠੋ:

• ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ interview process ਤੁਹਾਡੇ ਪਹਿਲੇ 90 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ attentive ਹੈ? ਜੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਵੇਂ hires ਨੂੰ "ਅਸਲੀ ਕੀ ਹੈ" ਬਾਰੇ ਕੀ ਸਿਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ?
• ਤੁਹਾਡੇ "ਠੀਕ-ਠਾਕ" ਵਾਲੇ ਕਿਹੜੇ employees ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਅਸਲੀ growth conversation ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ — ਤੇ ਜੇ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ check out ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗੂ?
• ਆਖ਼ਰੀ ਵਾਰ ਕਦੋਂ ਕੋਈ exit interview ਹੋਇਆ ਜਿਸਨੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੁਝ ਬਦਲਿਆ, ਨਾ ਕਿ ਬਸ ਉਹੀ ਗੱਲ ਪੱਕੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸਦਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸ਼ੱਕ ਸੀ?
• ਜੇ ਕੋਈ employee ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ relationship ਨੂੰ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਉਹ ਇਸਨੂੰ partnership ਕਹੂ ਜਾਂ transaction?

ਆਪਣੇ Employees ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ Date ਕਰਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕੇ (ਸਿਰਫ਼ Recruit ਨਹੀਂ)

1. Chase ਨੂੰ commitment ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਨਾ ਪੈਣ ਦਿਓ। ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ interview process ਤੁਹਾਡੇ ਪਹਿਲੇ 90 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਿੱਘਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ਼ ਇੱਕ sequencing problem ਹੈ। ਜਿਹੜੀ energy ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਸੀ, ਉਹੀ energy ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤੋ।
2. "ਅਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਿਵੇਂ ਚੱਲ ਰਹੇ ਆਂ" ਵਾਲੀਆਂ conversations problem ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ schedule ਕਰੋ। Annual engagement surveys ਬਸ anniversary ਉੱਤੇ ਹੀ check in ਕਰਨ ਬਰਾਬਰ ਨੇ। ਅਸਲੀ, regular, low-stakes check-ins ਬਣਾਓ — workplace ਵਾਲਾ "ਅੱਛਾ, ਤੇਰਾ ਹਫ਼ਤਾ ਕਿੱਦਾਂ ਰਿਹਾ, ਸੱਚੀਂ?"।
3. Exit ਐਸੇ ਕਰੋ ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਤਲਬ ਹੋਵੇ। Offboarding ਨੂੰ ਉਹੀ last impression ਮੰਨੋ ਜੋ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਈਮਾਨਦਾਰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੋ। ਬਿਨਾਂ defensiveness ਦੇ ਸੁਣੋ। ਮਕਸਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੁਕਣ ਲਈ ਮਨਾਉਣਾ ਨਹੀਂ — ਮਕਸਦ ਇਹ ਸਿੱਖਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਾਣ ਦੇ ਕਿੰਨੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਸਨ ਤੇ ਕਿਉਂ।

ਅਸਲੀ ਗੱਲ

Culture interview room ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਇਹ ਕੋਈ values poster ਜਾਂ perks ਦੀ list ਨਹੀਂ। ਇਹ honeymoon phase ਮੁੱਕ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਹਰ ਆਮ Tuesday ਦਾ ਜੋੜ ਹੈ — ਕਿ ਲੋਕ ਹਾਲੇ ਵੀ chosen ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਨੇ, ਜਾਂ ਉਹ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਸਮਝ ਚੁੱਕੇ ਨੇ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਸ "onboard" ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ day one 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਗਵਾਉਂਦੇ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ day 743 'ਤੇ ਗਵਾਉਂਦੇ ਆਂ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਇੱਕ ਐਸੀ relationship ਵਿੱਚ ਜਿਸਨੂੰ date ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪਰਵਾਹ ਹੀ ਨਾ ਕੀਤੀ।

ਵਧੀਆ employers ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ first date ਸਭ ਤੋਂ charming ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਹ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਜੋ chase ਮੁੱਕ ਜਾਣ ਦੇ ਬਹੁਤ ਚਿਰ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ present ਹੋ ਕੇ, ਹਾਲੇ ਵੀ show up ਕਰਦੇ ਨੇ।